Tapas eten in Benidorm

Toog met heel wat lekkers
In dit artikel gaan we de oude stad van Benidorm induiken om te proeven van die heerlijke tapas... 

Ik hoor vaak op reis dat mensen zich aangetrokken voelen om eens tapas te gaan eten, maar niet goed durven. Ze zijn een beetje overdonderd door de drukte, hebben wat schrik van de prijs, of zijn wat onzeker over het feit dat ze niet voldoende Spaans kunnen. Wel, deze aanvulling op een eerder artikel over tapas kan misschien helpen om de schroom te laten vallen en je te goed te doen aan die heerlijke snacks!

De befaamde tapas-steeg of "Tapas alley" bevindt zich in de oude stad. De Calle Domingo is het gemakkelijkst te vinden vanuit de drukke winkelwandelstraat die tussen Levante en Poniente, en dwars door de oude stad loopt (Passeig de la Carretera). Als je deze straat doorloopt zal je op een kruispuntje komen met aan de ene kant het moderne gebouw van Boca de Calvari (het museum) en aan de andere kant een groot visrestaurant. Je gaat het steegje in naast het visrestaurant en dat is het befaamde tapas-steegje. Het succes is ondertussen zo groot dat ook in de straatjes rondom een boel nieuwe tapasrestaurants bijgekomen zijn. Het steegje zelf eindigt op een smalle gaanderij met achteraan de befaamde Cava Aragonesa. Dit is het bekendste tapasrestaurant van Benidorm. Dat betekent niet dat de anderen niet minstens zo goed zijn.
Tapas-steeg in Benidorm

Het leukste aan tapasrestaurants is dat je niet echt gebonden bent om alles in hetzelfde restaurant te eten. Je kan ergens aan de toog gaan staan, een wijntje drinken en enkele tapas bestellen, om vervolgens je volgende wijn in een ander restaurantje te gaan drinken met wederom andere tapas. Zo kan je verschillende restaurants proberen zonder dat het je veel geld kost.

De prijs is iets waar veel toeristen voor vrezen. Vaak staan de prijzen niet of onvoldoende duidelijk aangegeven, en dat maakt mensen weigerachtig. De reden is echter vaak omdat de tapas nu eenmaal zo verschillen van dag op dag, dat men niet altijd prijskaartjes voorziet. De tapas die wij er hebben gegeten, schommelden van 2 EUR tot ongeveer 4 EUR. Uiteraard is daarbij een vegetarische tapa goedkoper dan één met garnaal of inktvis op... .
Ook de prijzen van de wijn lijken vaak duurder dan ze in werkelijkheid zijn. Je kan de wijn vaak per fles of per glas kopen. Wie prijsbewust is, vraagt best de huiswijn (die vaak zeer goed is!).
Heerlijke tapas
Op minder drukke momenten of tijdens de middag worden er vaak promoties gedaan, deze staan vaak buiten op krijtborden geschreven. De promoties bevatten meestal een fles wijn of cava met een aantal tapas.

Tapas komen in alle vormen en maten. De maagvullende klassiekers blijven nog steeds de 'patatas bravas', dat zijn aardappelblokjes in een licht pikante 'ketchup', of de tortilla, dat zijn stukken omelet met aardappelen, of de croquetas, kroketten met allerlei vullingen. De meeste andere tapas bestaan uit een stuk (stok)brood met daarbovenop vis of vlees, groenten, sausjes, kruiden. Vaak herken je een goede tapa-bar aan zijn bereiding van de klassiekers, maar ook aan de gedurfde combinaties op de tapas. Een stuk brood met kaas, confituur en vis klinkt vreemd, maar in de juiste combinaties is een geweldig smakelijk hapje. Tapas komen soms koud, en soms warm aan tafel, afhankelijk wat je bestelt. Ook de vegetariërs komen aan hun trekken; je hebt veel tapas met enkel groenten of met kazen, keuze genoeg ook voor hen.
gezapige tapa-bars
Drie termen bestaan er rond de maten: Een Pincho is de kleinste maat en kan gaan van een tandenstoker met vanalles op geprikt, tot een klein stukje brood met beleg. Een Tapa is de gewone maat, meestal een redelijk stukje brood met een torentje van beleg, en dan heb je nog een Ración, een term die vooral wordt gebruikt voor tapas die niet op een broodje komen, maar op een schaaltje. Het is vaak méér dan een tapa, maar ook geen volledige maaltijd.

In de open restaurants kan je gewoon staan aan de toog, aan de hoge tafels, of je kan gaan zitten. Er is naar mijn weten in geen enkel tapas-bar een prijsverschil, hoewel de Spanjaarden meestal verkiezen recht te staan of aan de toog te zitten. De meeste sfeer vind je ook aan die toog: je ziet ze de tapas maken en het is lekker Spaans-hectisch met mensen die hun bestellingen roepen. Wie geen Spaans kan, kan gewoon wijzen naar de tapa die je wilt en je zegt daarbij of je een bier (cerveza) of witte wijn (vino blanco) of rode wijn (vino tinto) wil. Soms brengen ze niet meteen alles, niet panikeren dan, dat betekend dat de Tapa opgewarmd moet worden. Meestal betaal je pas op het einde, de obers houden de rekening (ongelofelijk soms in die drukte) goed bij. Als je dan gedaan hebt met eten, vraag je gewoon de rekening (la cuenta), die krijg je normaal de reçu met alle prijzen van de tapas en wijnen er apart op.

5 EUR voor een fles wijn en 5 tapas!
Een gouden tip is het pleintje met tapasrestaurants in de Av. de Ruzafa in Benidorm. Het begint aan het bekende Paella restaurant Aitona (met die paella lichtreclame). Rondom een binnenplaats (waar je niet meer mag staan wegens geluidsoverlast) zijn een aantal tapasrestaurants gegroepeerd. Dit zijn de minder culinaire en vaak goedkopere tapas-bars. Toch zijn de tapas hier ook van goede kwaliteit en is de wijn zeker niet slecht voor wat je betaald. Je hebt hier bijvoorbeeld ongelofelijke promo's van 5 EUR voor een fles wijn en 5 tapas naar keuze! In het steegje komen ook veel Engelsen, en Nederlandstalige toeristen heb ik er ook al vaak gehoord. Ook vegetariërs kunnen hier kiezen uit enkele vegetarische opties.

Voor de volledigheid wil ik hier nog "100 Montadillos" vermelden. Deze cervezeria (biercafé) serveert zoals de naam beloofd 100 verschillende mini broodjes met allerlei soorten beleg. Het is meer een café dan tapa-bar, maar toch gaan er 's avonds veel Spanjaarden goedkoop eten. Het is een heel simpel en leuk concept; aan de tafels en togen vind je een grote menukaart (tweetalig, Spaans en Engels) en briefjes. Je noteert gewoon de nummertjes van de broodjes die je wenst en het aantal. Dan ga je naar de bar, je bestelt een frisdrank of een caña (klein biertje) of een Jarra (een halve liter) en je geeft het papiertje af. Men rekent meteen af en je krijgt een "buzzer" of men vraagt achter je naam. Je gaat zitten en wacht tot je buzzer begint te rinkelen of tot men je naam afroept (Nederlandse namen blijken vaak nogal moeilijk voor hen om correct uit te spreken). Dan ga je naar het afhaalpunt en daar geeft men je broodjes, met meestal een hoop chips erover. Dit is geen hoogstaande gastronomie, maar wel leuk voor de kleine honger en grote dorst. Op woensdag en zondag loopt er normaal de promo dat elk mini-broodje op de kaart slechts 1 EURO kost! Neem er ook zeker de verse olijven, heerlijk gewoon!
Wie drukte wil vermijden,
eet best zijn tapa voor 20u
100 Montadillos is populair in heel Spanje, in Benidorm heb je er een drietal van de keten.

Dus zeker niet twijfelen; ga op z'n minst eens een keer op z'n Spaans eten. Een Spanjaard eet klassiek heel uitgebreid op de middag, en eet 's avonds enkele tapas. Het is een gezonde en smakelijke manier om te eten en je krijgt op deze manier veel variatie. Wil je de echte drukte ervaren, dan moet je pas na 20u gaan eten, wie rustig wil zitten, die gaat gewoon lekker om 18u eten, want zo vroeg in de avond hebben de Spanjaarden nog lang geen honger.

Lees ook: Eten en drinken
Lees ook: Excursies / Ervaringen
Lees ook: Lekkere tapas in Benidorm
Lees ook: Benidorm Praktisch

Valor - Het museum van Chocolade....

Met mijn chocoladeverslaving in het achterhoofd heeft het nog héél lang geduurd voor we deze excursie eens probeerde... De chocoladefabriek Valor is nochtans één van de meest bezochte musea in de Costa Blanca... We weten allemaal wel waarom; gratis toegang en een heerlijke proeverij op het einde van uw toer...

Voor wie er nog nooit van gehoord heeft; Valor is het grootste merk van chocolade in Spanje. Hun uitvalsbasis is Villajoyosa en dat al vanaf 1881! Ze maken de betere chocolade, die van kwaliteit niet moet onderdoen voor die van België. Het bedrijf is met zijn enorme export en productie het artisanale weliswaar wat kwijt gespeeld, maar kwaliteit en traditie staan toch voorop en dat proef je. Naast de productie van repen chocolade voor de supermarkten, heeft Valor doorheen Spanje veel etablissementen waar je dé specialiteit van Villajoyosa kan proeven: Churros con chocolate. Die chocolate is een dikke chocolademelk, haast een chocoladesaus, waar je dan uw churros in kan dippen... Overheerlijk... maar heel zwaar op de maag!

Een bezoek brengen aan VALOR moet je een beetje inplannen. Er zijn geen Nederlandse rondleidingen, wel in het Spaans en Engels. De meesten zullen dus de Engelse rondleidingen verkiezen en deze gaan normaal gezien door om 11u en 16u. Wie dus in Benidorm de tram neemt om 10u, die is rond 10.20u zeker aan "La Creueta", de halte waar je moet afstappen. VALOR bereiken is heel gemakkelijk. Je ziet een brede laan die richting de bergen gaat, je moet gewoon deze laan volgen, de fabriek is enkele blokken wandelen (5 minuten). Je ziet eerst de fabriek en de fabriekstoegang, daar moet je niet zijn. Wat verder zie je duidelijk de toegang tot het museum. Je komt binnen in een wachtruimte en daar moet je een ticket nemen. Er mogen slechts 50 personen binnen per keer (dus per uur). Vooral in de zomer en in het weekend is het een gegeerde excursie, dus dan moet je wel zorgen dat je op tijd bent. Als je de tram uitkomt en je bent goed op tijd, ga dan allereerst een ticket nemen! Daarna kan je in de wachtruimte zitten (er zijn automaten met drank en snacks), maar je kan ook gewoon elders een koffie gaan drinken, gaan ontbijten of wat in de buurt rondkuieren... 
Wijzelf waren er al om 10.20u aan het wachten met ons ticket, maar er was een hele groep Belgen en Nederlanders en we hadden zoveel plezier dat we haast spijt hadden dat we binnen moesten... 

De toer begint met een videopresentatie in een container op het fabrieksterrein. Een promofilm uiteraard, maar ook een gedegen verklaring van hoe men tot het product komt... Daarna krijg je nog een kleine uitleg van de begeleidster en mochten we ruwe, bittere cacao ruiken/proeven. Daarna gaat het naar het kleine museumgebouwtje achter het fabriek. Daar krijg je een korte verklaring over de geschiedenis van Valor en de manieren waarom men vroeger werkte. Men krijgt een tien minuten waar je het museumpje mag doorwandelen. Men kan er mallen, oude machines, kleding, een oude bureau, oud promotiemateriaal en degelijke bekijken... Mooi, maar niet spectaculair.
Daarna is er een korte route door het bedrijf. Hier mag je hoegenaamd niet fotograferen of filmen! Men ziet een deel van de productie en verpakking, de labo's en degelijke... De toer is kort en er is haast geen uitleg voor wat je ziet. Jammer genoeg lag tijdens mijn bezoek (eind februari) de productie stil om de jaarlijkse grondige poets -en onderhoudsbeurt. Het moet vast veel interessanter zijn om op al die rolbanden de chocolade voorbij te zien rollen...
Ten laatste staan we nog stil bij enorme kunstwerken, volledig gebouwd uit chocolade en dan is het hollen geblazen (toch de Belgen en Nederlanders die het kende) naar de winkel alwaar er geproefd kan worden.
De proeverij is heel uitgebreid! Waar je in JIJONA in het TURRON museum slechts één blokje kreeg, krijg je hier in Valor keuze uit hun klassieke chocoladerepen, maar ook hun 'speciallekes' zoals de overheerlijke pure chocolade met gezouten karamel. Er werd ook lustig chocolademelk doorgegeven (die dikke stroperige chocolademelk). Het proeven gaat door in de winkel en uiteraard staan de dames gereed achter de kassa. Ik vind dat je zo'n museum niet bezoekt om gratis te proeven alleen. Er waren enkele mensen die stiekem bonbons weg staken in hun tas, zich volpropten aan gratis chocolade en chocolademelk, om zonder een aankoop smakkend buiten te wandelen. Als je echt niet wil kopen, dan is dat je goed recht. Maar waarom bezoek je dan een chocoladefabriek? De chocoladerepen die er liggen zijn zeer goed geprijsd, dus ik heb er in elk geval enkele meegenomen als souvenir voor het thuisfront (en voor mezelf).

De hele toer met proeverij en aankopen duurt 45 minuten. Men kan er voor kiezen om meteen terug te gaan naar Benidorm, maar beter is het om na het museumbezoek een kijkje te gaan nemen in Villajoyosa. Een klein maar bijzonder historisch stadje op een boogscheut van de fabriek. Voor een bezoek aan Villajoyosa wandel je gewoon terug naar de tramhalte en neemt aan dat kruispunt de schuine straat 'Av. Joan Charles I'. Die gaat voorbij een kleine, maar interessante mercado (binnenmarkt) en brengt je zo tot in de oude stad. Van Villajoyosa is er een apart artikel HIER. Wijzelf zijn gewandeld tot aan Presa de Amadorio, een stuwdam op 5 kilometer van Villajoyosa.

Besluit
Een bezoek aan Valor is een bijzonder leuke activiteit voor jong en oud! Het is volledig gratis, dat is ook een pluspunt. Na het museum (of ervoor als je om 16u wil gaan) kan je de oude stad van Villajoyosa bezoeken; een slaperig, maar o zo kleurrijk vissersdorpje. Zo heb je een dagje cultuur opgesnoven op een boogscheut van Benidorm. Zeker doen!

De objectiviteit vraagt me melding te maken van Marcos Tonda. Deze chocolatier heeft een nog langere traditie in het maken van Chocolade in Villajoyosa dan Valor. Hier is alles nog kleinschaliger gebleven. Ook zij hebben een winkel en proeverij, weliswaar in een industrieterrein buiten het centrum. De dichtstbijzijnde halte is Costera Pastor. Deze chocolademaker bezoek ik voor mijn dierbare lezers met plezier op mijn volgende reis... 

Hieronder nog een fotoverslag van het bezoek.

Lees ook: Villajoyosa


Als je uit de tram stapt, is het deze laan volgen. In de verte ziet
u al het uithangsbord

U komt eerst aan de ingang van de fabriek, maar u moet nog
even doorwandelen tot aan de ingang van het museum

Hier ziet u de ingang en de plek om te wachten. U neemt er een ticket
en op het juiste uur komt een begeleider u halen in deze wachtruimte.

Een ticket nemen is gemakkelijk, gewoon op de blauwe knop drukken
en uw ticket komt eruit. Er zijn slechts 50 plaatsen. Op het ticket
staat het uur waarop uw rondleiding begint.

De rondleiding begint met een promofilm over VALOR

U krijgt een korte maar goede uitleg over de herkomst van de bonen

Het museum herbergt de oude toestellen die gebruikt werden
voor chocoladeproductie in de late 19de eeuw tot heden.

U krijgt een tien minuten om alle curiositeiten van het museum te bekijken

Dit beeld achter glas is volledig gemaakt van chocolade


De proeverij is midden in de winkel. De borden lagen bomvol chocolade
die onze groep zeer deskundig heeft opgesmikkeld. De prijzen in de winkel zijn
goedkoop en de verschillende pakketten zijn mooie souvenirs voor het thuisfront

Bij het verlaten stond de volgende groep al klaar in de wachtruimte

Chinese wijk in Benidorm?

De handelsvereniging AICO heeft een bijzonder voorstel voor Benidorm: Ze willen graag alle Chinese winkeltjes samen bundelen in een Chinese wijk, naar voorbeeld van wereldsteden...

Een opmerkelijk voorstel, maar niet uit de lucht gegrepen. Benidorm telt honderden van die winkeltjes uitgebaat door Aziaten. Ze lijken allemaal net dezelfde dingen te verkopen; goedkope prullen gemaakt in China:
Positieve geluiden spreken dan weer over de goedkope hebbedingetjes die je er kan kopen. Toegegeven, het is niet allemaal prullaria. Ik heb er eens een wereldontvanger gekocht voor een tientje die geweldig blijft werken na al die jaren en een mooi vol geluid geeft. Ook voor de meeste souvenirs en speelgoed voor de kinderen ben je heel goedkoop af in zo'n winkeltjes.
Van blaffende speelgoedhondjes, tot Benidorm-assenbakjes, tot schelle MP3 spelers in de vorm van een superheld... De meningen over deze winkeltjes zijn verdeeld, maar toch vooral negatief. De prullenwinkels verdrijven andere, interessantere, winkels, en maken Benidorm tot een minder diverse winkellocatie.

Opzichtige 'zone-vreemde' reclame
in de Tapa steeg van Benidorm
Maar ik ben zeker dat iedereen vindt dat er gewoon teveel van die winkeltjes zijn en ze vaak 'vreemd' overkomen in het Spaanse paradijs dat Benidorm is. De lawaaierige rommel, de norse blikken van de Aziatische eigenaren, de rommelige aanblik van al dat goedkope plastic... dat past gewoon niet in Benidorm. Mijn sympathie kelderde echt toen er zo'n chinees winkeltje in de tapas-steeg kwam met een lichtreclamebord met opzichtige Chinese tekens... Onbegrijpelijk dat de gemeente dit toelaat in één van de meest karakteristieke steegjes van de oude stad...

In dat opzicht lijkt zo'n Chinese straat in Rincon de Loix, misschien geen slecht idee. Onofficieel bestaat er al een 'Indisch' steegje, waar je goedkope kledij koopt met opschriften van popgroepen en degelijke... Mensen kunnen daarbij zelf kiezen of ze de goedkope kledij wensen, of liever in een boog rond de steeg lopen. Een goed uitgebouwde Chinese straat zou een zoveelste attractie van Benidorm kunnen worden. Een smalle (liefst autoluwe of autovrije) steeg met mooie Chinese bogen aan weerszijden en een wildgroei aan neonborden... Een beetje Peking of Hong Kong aan de Middellandse Zee...

Ik elk geval constateer ik een positieve evolutie: Vaak maakt zo'n prullenwinkel plaats voor een hippe kleding of gadget-zaak en ik hoop dat die evolutie zich alsmaar meer verder zet!

Lees ook: Winkelen in Benidorm
Lees ook: Benidorm Actueel
Lees ook: La Marina Shopping Center
Lees ook: Blog / Column